تنها که می شدی قلبم را می شکستم تا سکوت برهنه غمهایت را انعکاس شیشه ای قلبم پر کند و قلب مجروحم چه صبورانه لبخند میزد در انحنای خیس چشمانت , گویا لبخند را از لبهای شرابی تو گدایی میکرد !